هرجند که در شک شما نیز یقینی است

من مانده ام این دین که شما را ست چه دینی است؟!!

      سلام

آب و هوای شرجی ساحل سگی شده ست

دریا... غروب... زهر هلاهل... سگی شده ست

اوضاع پیش از این کم و بیش افتضاح بود

امشب ولی به صورت کامل سگی شده ست

قانون عشقبازی دنیا... بعید نیست

شاید شبیه گفته ی فاضل سگی شده ست

باور نمی کنی به چه اندازه ای...  ــ عجیب

احساس من به فرد مقابل سگی شده ست

مثل همیشه رابطه ی ما دو سویه است

پس ارتباطمان متقابل سگی شده ست

از بس زبان ز شکر فروبستی عاقبت

دل سنگی ام گذشته و این دل سگی شده ست

...از امید

      سلام

حلالم کنید

با همه ی بی سر و سامانی ام

باز به دنبال پریشانی ام

طاقت فرسودگی ام هیچ نیست

در پی ویران شدنی آنی ام

  سلام

                             از بد بدتر اگر هست

                             این است

                                          این که باشی

                             در چاه نابرادر، تنها

                             زندانی زلیخا

                             چوب حراج خورده ی بازار برده ها

                             البته بی که یوسف باشی!

                             پس بهتر است درز بگیری

                             این پاره پوره پیراهن

                                               بی بو و خاصیت را

                             که چشم هیچ چشم به راهی را

                                                                    روشن نمی کند!

...از مرحوم قیصر امین پور

     سلام

گفتی بخوان خواندم، وگرنه لال می مردم

یا لااقل هر روز یک مثقال می مردم

فرق زیادی هم نمی کرد عاقبت مرگ است

شاید تو بودی اندکی خوشحال می مردم

شاید به هنگام خرید شارژ ایرانسل

در داخل دکّان یک بقّال می مردم

شاید برای بستن یک پیچ و یک مهره

ـ پیش از اذان صبح ـ توی چال می مردم

شاید پس از افشاگری اختلاس بانک

با طرز مشکوکی بر آن منوال می مردم

حالا نه با جراحی قلب و نخاع و مغز

شاید به یک تبخال... یک تبخال(!!) می مردم

شاید ز هرم آفتاب گرم خوزستان

یا زیر برف جاده ی خلخال می مردم

شاید به پیش چشم میلیون ها هوادار

از اضطراب بازی فینال می مردم

شاید در استادیوم آزادی از جوِّ

بازی پیروزی و استقلال می مردم

شاید در ایجاد ستاد انتخاباتی

حین عبور از منفذ غربال می مردم

شاید به جرم سرقت صد صندوق آرا

بعد از دو هفته شورش و جنجال می مردم

شاید پس از نه ترم مشروطی به عنوانِ

دانشجوی ...سه ...نقطه ی ... فعّال می مردم

شاید پس از تنها شکست عشقی عمرم

در خانه ی متروکه ی رمّال می مردم

شاید شبیه این همه مسکین بی مسکن

در گوشه ای از فرط استیصال می مردم

شاید همین طوری... الکی... محض خنده

با شوخی شهرستانی ای باحال می مردم

شاید شبیهِ ... اسم خوبی... "خانم افشار"

در حسرت سیمرغ فستیوال می مردم

شاید پس از غلتیدنی در چورت قیلوله

با خوردن یک طالبی کال می مردم

مردن بر این منوال دشوار است و طاقت سوز

ای کاش می شد من بر آن منوال می مردم

...از امید

          سلام

تو جان من شده بودی و من جوان شده بودم

و اعتراف کنم شوق ناگهان شده بودم

تو هم نیامده، هم آمده، چه حال و هوایی

عجب بیانی از آن حس بی بیان شده بودم

کمی که نه ــ کمی از کم زیادتر، به گمانم

دچار وسوسه و شرم توامان شده بودم

نگاه کردی، می خواستم سلام بگویم

که شرمسار تو از لکنت زبان شده بودم

سـَ سـَ سـَ سـَ وَ زبانم به رمز نام تو را گفت

و من چه قدر از این گفته شادمان شده بودم

تو خواستی که بخوانم، سکوت کرد زمان هم

که خوش قریحه ترین شاعر زمان شده بودم

خروسخوان تو طلوعی در آسمان شده بودی

و من دوباره غروب ستارگان شده بودم

...از محمد علی بهمنی

شب در طلسم پنجره وا مانده بود و من

بغضی میان حنجره جا مانده بود و من


از آن همه غریو غرور پلنگی ام

یک دره انعکاس صدا مانده بود و من


در خانه ای که آینه حسی سه گانه است

ابلیس مانده بود و خدا مانده بود و من


هم آب توبه بود در آن خانه هم شراب

اخلاص در کنار ریا مانده بود و من


آنجا که پلک پنجره را خواب بسته بود

انبوه گیسوان رها مانده بود و من


بت بود یا خدای پرستش کدام یک؟

حیرت به چشم قبله نما مانده بود و من


تا شیشه ی مشبک پرهیز بشکند

سنگی در آستین خطا مانده بود و من


ابلیس با خدا به تفاهم نمی رسید

کابوس ها و دغدغه ها مانده بود و من


می رفت دل به وسوسه اما هنوز هم

یک پرده از حریر حیا مانده بود و من


فردا که آن برهنه معصوم رفته بود

ابلیس با هزار چرا مانده بود و من

...از محمد سلمانی

   سلام

دیروز صبح با تماسی از طرف معاونت فرهنگی دانشگاه برای شب شعری دعوت شدم که هیچ انگیزه ای برای حضور در اون جلسه ندارم.

از موضوع جلسه معلومه که هیچ بار و اعتباری نداره.

شب شعری با موضوع: اجتماعی ـ انتقادی ، انتظار ، طنز!!

سه موضوع کاملا بی ربط.

حتی این بار دیگه برای حضور در مسابقه ی مشاعره  هم چندان انگیزه ای نشون ندادم.

فقط سعی کردم با دعوت از چند نفر از دوستان اهل شعر و اهل دلم کمی برای خودم انگیزه ایجاد کنم و خلاصه دور هم باشیم.

حتی در انتخاب شعر هم...

احتمالا همین قصیده ی کذایی اخیر رو می خونم، شاید به ضمیمه ی یک غزل انتظار.